Kościół a kultury – praca z tekstami WT-SST-KKP
Zajęcia mają charakter aktywny i wymagają systematycznego przygotowania studentów do pracy z wyznaczonym materiałem źródłowym, opartym głownie o dokumenty Kościoła oraz teksty teologów i filozofów afrykańskich (teksty z zakresu historii Kościoła, teologii systematycznej, teologii pastoralnej, misjologii i innych dyscyplin teologicznych). Podstawą pracy podczas zajęć jest tekst w języku oryginalnym. Istniejące przekłady mogą być wykorzystywane jako materiał porównawczy i pomocniczy.
Celem zajęć jest rozwijanie umiejętności samodzielnego tłumaczenia tekstów specjalistycznych; rozwijanie kompetencji w zakresie posługiwania się terminologią naukową; kształcenie umiejętności rozpoznawania kontekstu historycznego, kulturowego, filozoficznego i teologicznego tekstu; rozwijanie umiejętności krytycznej oceny istniejących przekładów; kształcenie umiejętności uzasadniania przyjętych rozwiązań translatorskich; przygotowanie studenta do samodzielnego korzystania z literatury naukowej w językach obcych.
Podstawową zasadą pracy translatoryjnej jest wierność tekstowi źródłowemu, rozumiana jako zachowanie jego sensu, struktury argumentacji oraz właściwej terminologii, przy jednoczesnym respektowaniu zasad poprawnej polszczyzny. W przypadku występowania kilku możliwych wariantów przekładu student powinien: przedstawić możliwe rozwiązania; wskazać rozwiązanie preferowane; uzasadnić dokonany wybór. Szczególnej uwagi wymagają: terminy specjalistyczne; terminy wieloznaczne; pojęcia charakterystyczne dla danego autora; idiomy i metafory; konstrukcje charakterystyczne dla języka źródłowego; pojęcia o znaczeniu historycznym lub kulturowym.
Podczas przygotowania przekładu student może korzystać ze słowników, leksykonów, konkordancji, korpusów językowych, komentarzy naukowych oraz innych wiarygodnych źródeł. W przypadku korzystania z istniejących przekładów student powinien wskazać ich źródło. Korzystanie z narzędzi automatycznego tłumaczenia lub generatywnej sztucznej inteligencji może być dopuszczone przez prowadzącego wyłącznie jako narzędzie pomocnicze, pod warunkiem krytycznej weryfikacji uzyskanych rezultatów. Ostateczna odpowiedzialność za poprawność merytoryczną, terminologiczną i językową przedstawionego przekładu spoczywa na studencie.
I. Zajęcia teoretyczne:
1. Translatorium akademickie – metodologia pracy z tekstem teologicznym
Zakres: Specyfika tłumaczenia naukowego i teologicznego; wierność wobec tekstu źródłowego; relacja między tłumaczeniem, interpretacją i komentarzem; podstawowe zasady krytyki przekładu.
2. Analiza tekstu źródłowego – kontekst historyczny, kulturowy i teologiczny
Zakres: Znaczenie kontekstu dla właściwego rozumienia tekstu; autor, adresat, epoka, gatunek literacki, sytuacja historyczna i kontekst teologiczny.
3. Terminologia teologiczna jako problem translatorski
Zakres: Znaczenie terminów teologicznych; terminy wieloznaczne; terminologia dogmatyczna, biblijna, filozoficzna i eklezjologiczna; zasada konsekwencji terminologicznej.
II. Samodzielny przekład tekstu teologicznego i przygotowanie komentarza translatorskiego
Końcowe ćwiczenie integrujące umiejętności zdobyte podczas całego kursu.
Student przygotowuje:
1. tekst źródłowy;
2. samodzielny przekład;
3. wykaz kluczowych terminów;
4. uzasadnienie najważniejszych decyzji translatorskich;
5. porównanie z istniejącym przekładem – jeżeli taki istnieje;
6. komentarz dotyczący najważniejszych problemów językowych i teologicznych.
Grupa przedmiotów ogólnouczenianych
Koordynatorzy przedmiotu
Poziom przedmiotu
Punkty ECTS
Symbol/Symbole kierunkowe efektów uczenia się
Typ przedmiotu
Wymagania wstępne
Kryteria oceniania
Efekty uczenia się weryfikowane ocenami z końcowego kolokwium oraz pracy śródokresowej.
Ocena z pisemnego kolokwium stanowi podstawę otrzymania zaliczenia końcowego z oceną. Obecność na zajęciach i wykonanie pracy śródokresowej są obowiązkowe. Dopuszczalne są dwie nieobecności nieusprawiedliwione.
Na ocenę końcową składa się:
1) aktywna obecność na zajęciach (10 punktów),
2) wykonanie pracy śródokresowej (20 punktów)
3) oraz test końcowy (70 punktów).
Łącznie 100 punktów.
Na ocenę 5 – uzyskanie 91-100 punktów;
Na ocenę 4,5 – 81-90 punktów;
Na ocenę 4 – 71-80 punktów;
Na ocenę 3,5 – 61-70 punktów;
Na ocenę 3 – 51-60 punktów.
Literatura
P. Newmark, A Textbook of Translation, Prentice Hall, New York 1988.
E. A. Nida, C. R. Taber, The Theory and Practice of Translation, Brill, Leiden 2003.
J. Pieńkos, Podstawy przekładoznawstwa. Od teorii do praktyki, Zakamycze, Kraków 2003.
K. Stachowiak, Hermeneutyka biblijna.
A. Bronk, Rozumienie, dzieje, język. Filozoficzna hermeneutyka H.-G. Gadamera, Wydawnictwo KUL, Lublin 1988.
Więcej informacji
Dodatkowe informacje (np. o kalendarzu rejestracji, prowadzących zajęcia, lokalizacji i terminach zajęć) mogą być dostępne w serwisie USOSweb: