Kształtowanie się dogmatu o zmartwychwstaniu ciała w starożytności chrześcijańskiej WT-DTE-KDZS

Wiedza
W1. Student charakteryzuje biblijne podstawy chrześcijańskiej nauki o zmartwychwstaniu umarłych.
W2. Student opisuje główne etapy rozwoju doktryny o zmartwychwstaniu ciała w chrześcijaństwie od II do V wieku.
W3. Student identyfikuje i wyjaśnia podstawowe pojęcia antropologiczne i eschatologiczne wykorzystywane przez autorów wczesnochrześcijańskich w refleksji nad zmartwychwstaniem.
W4. Student charakteryzuje stanowiska najważniejszych autorów patrystycznych dotyczące relacji pomiędzy ciałem ziemskim a ciałem zmartwychwstałym.
W5. Student wyjaśnia znaczenie sporów z gnostycyzmem, platonizmem i innymi nurtami filozoficzno-religijnymi dla rozwoju chrześcijańskiej nauki o zmartwychwstaniu.
Umiejętności
U1. Student analizuje wybrane teksty patrystyczne dotyczące zmartwychwstania ciała.
U2. Student porównuje koncepcje antropologiczne i eschatologiczne poszczególnych autorów chrześcijańskich.
U3. Student rekonstruuje i ocenia argumentację biblijną, filozoficzną i teologiczną stosowaną przez autorów patrystycznych.
U4. Student rozróżnia rozwój doktryny chrześcijańskiej od filozoficznych modeli nieśmiertelności duszy oraz wskazuje obszary ich wzajemnego oddziaływania.
U5. Student opracowuje i prezentuje samodzielną analizę wybranego zagadnienia dotyczącego patrystycznej teologii zmartwychwstania.
Kompetencje społeczne
K1. Student jest gotów do krytycznej oceny własnej wiedzy oraz korzystania ze źródeł i specjalistycznych opracowań naukowych.
K2. Student jest gotów do merytorycznej dyskusji dotyczącej różnych interpretacji źródeł patrystycznych i ich znaczenia dla rozwoju doktryny.
K3. Student jest gotów do odpowiedzialnego posługiwania się źródłami historycznymi i teologicznymi, z uwzględnieniem ich kontekstu historycznego.

Na ocenę końcową składają się:
1. Aktywny udział w wykładach – obecność, przygotowanie do zajęć, udział w analizie tekstów i dyskusjach – 20%.
2. Samodzielna praca pisemna i prezentacja śródsemestralna – 30%.
3. Końcowy egzamin ustny na podstawie przedstawionych tez – 50%.

Zasady dotyczące obecności
Dopuszczalna jest jedna nieobecność nieusprawiedliwiona.
Jeśli łączna liczba nieobecności na wykładach, w tym nieobecności usprawiedliwionych, będzie większa niż pięć, student w celu zaliczenia przedmiotu będzie zobowiązany do przygotowania dodatkowej, indywidualnej pracy pisemnej na temat wskazany przez prowadzącego.

Ocena bardzo dobra (5,0)
Student bardzo dobrze opanował treści przedmiotu; samodzielnie analizuje źródła patrystyczne; poprawnie rekonstruuje argumentację poszczególnych autorów; dostrzega rozwój doktryny oraz jej uwarunkowania biblijne, antropologiczne i filozoficzne; bardzo dobrze przygotował i przedstawił pracę śródsemestralną oraz udziela pogłębionych odpowiedzi na wszystkie wymagane tezy egzaminacyjne.
Ocena dobra (4,0)
Student dobrze opanował zasadnicze treści przedmiotu; poprawnie charakteryzuje najważniejsze etapy rozwoju doktryny; potrafi analizować podstawowe teksty źródłowe i porównywać stanowiska autorów patrystycznych; dobrze przygotował prezentację oraz udziela pogłębionych odpowiedzi na większość wymaganych tez egzaminacyjnych.
Ocena dostateczna (3,0)
Student opanował podstawowe treści przedmiotu; rozpoznaje głównych autorów i zasadnicze problemy związane z rozwojem nauki o zmartwychwstaniu; potrafi przedstawić podstawową argumentację patrystyczną oraz wykazuje wystarczającą znajomość materiału wymaganego na egzaminie.
Ocena niedostateczna (2,0)
Student nie wykazuje wystarczającej znajomości podstawowych treści przedmiotu, nie potrafi poprawnie wyjaśnić zasadniczych pojęć dotyczących zmartwychwstania ciała ani scharakteryzować stanowisk najważniejszych autorów patrystycznych; nie osiągnął wymaganych efektów uczenia się.

W1–W5: egzamin ustny na podstawie wcześniej przedstawionych tez egzaminacyjnych.
U1–U5: samodzielna praca pisemna oraz prezentacja śródsemestralna; analiza wybranego tekstu źródłowego; dyskusja podczas zajęć.
K1–K3: ocena aktywnego uczestnictwa w zajęciach, udziału w analizie tekstów i dyskusjach oraz sposobu wykorzystania literatury naukowej w pracy własnej.

Literatura podstawowa – źródła
Pismo Święte: wybrane teksty dotyczące zmartwychwstania, w szczególności Dn 12,1–3; 2 Mch 7; Mt 22,23–33; J 5,19–29; J 6; 1 Kor 15; 1 Tes 4,13–18; Flp 3,20–21.
Justyn Męczennik, O zmartwychwstaniu (De resurrectione).
Atenagoras z Aten, O zmartwychwstaniu umarłych (De resurrectione mortuorum).
Ireneusz z Lyonu, Adversus haereses, szczególnie księga V.
Tertulian, De resurrectione carnis.
Orygenes, De principiis – wybrane fragmenty dotyczące antropologii i zmartwychwstania.
Metody z Olimpu, De resurrectione.
Grzegorz z Nyssy, De hominis opificio oraz wybrane teksty eschatologiczne.
Augustyn, De civitate Dei, księgi XX–XXII.

Opracowania naukowe:
Szram, M., Ciało zmartwychwstałe w myśli patrystycznej przełomu II i III wieku. Lublin: KUL 2010.
Daley B.E., The Hope of the Early Church. A Handbook of Patristic Eschatology, Cambridge 1991.
Mejzner M., Wstęp: Metody z Olimpu, O zmartwychwstaniu (albo: Aglaofon), PSP 87, Wyd. UKSW, Warszawa 2023, s. 11-46.
Wybrane artykuły naukowe dotyczące antropologii i eschatologii Justyna, Atenagorasa, Ireneusza, Tertuliana, Orygenesa, Metodego z Olimpu, Grzegorza z Nyssy i Augustyna.

Dodatkowe informacje (np. o kalendarzu rejestracji, prowadzących zajęcia, lokalizacji i terminach zajęć) mogą być dostępne w serwisie USOSweb:

• Strona przedmiotu WT-DTE-KDZS w USOSweb