Diagnoza psychologiczna WPS-NPS-DPC
Celem przedmiotu jest zapoznanie studentów z tematyką diagnozy psychologicznej. Studenci podczas zajęć zostaną zapoznani z różnymi metodami diagnozy (wywiad, obserwacja, badana kwestionariuszowe, eksperyment, assessment cenetr). Podczas zajęć studentom zostaną również wyjaśnione zagadnienia z zakresu zadawania pytań diagnostycznych i omówione ich rodzaje. Zostanie również zaprezentowana różnica między diagnozą obserwacyjną oraz funkcjonalną.
Zdobyta wiedza pozwoli studentom przygotować się do zaprojektowania diagnozy psychologicznej, przeprowadzenia diagnozy oraz udzielenia informacji zwrotnej z przeprowadzonej procedury diagnostycznej.
E-Learning
Grupa przedmiotów ogólnouczenianych
Koordynatorzy przedmiotu
Poziom przedmiotu
Symbol/Symbole kierunkowe efektów uczenia się
Typ przedmiotu
Wymagania wstępne
Efekty uczenia się
Student będzie posiadał wiedzę z zakresu diagnozy psychologicznej. Student po zakończonym kursie będzie wstanie zaprojektować i przeprowadzić działania diagnostyczne.
Kryteria oceniania
KRYTERIA OCENIANIA
Podstawą oceny będzie obecność na zajęciach. Każdy student będzie również zobowiązany do przygotowania informacji zwrotnej na bazie schematu Stemplewskiej-Żakowicz (2019) dla jednego z narzędzi diagnostycznych omawianych podczas zajęć.
Praca zaliczeniowa będzie się składać z następujących części:
1. Przedstawienie celu diagnozy.
2. Przegląd zastosowanych technik diagnostycznych.
3. Wyjaśnienie znaczenia wyników.
4. Omówienie znaczenia wyników.
5. Przedstawienie i uzasadnienie zaleceń praktycznych.
SKŁADOWE OCENY KOŃCOWEJ
Ocena końcowa składa się z czterech elementów:
1. Napisanie informacji zwrotnej zgodnie z powyższym schematem (poprawnie napisana informacja zwrotna stanowi 30% zaliczenia).
2. Indywidualne omówienie przygotowanej informacji zwrotnej (stanowi 30% zaliczenia).
3. Kolokwium składające się z 20 pytań otwartych (stanowi 30% zaliczenia).
4. Aktywność i obecność na zajęciach (stanowi 10% zaliczenia).
WARUNKI ZALICZENIA
Ocenę pozytywną można uzyskać po zaliczeniu trzech progów, czyli elementów wymienionych w punktach 1, 2 i 3. Brak zaliczenia któregokolwiek z tych elementów jest jednoznaczny z brakiem zaliczenia przedmiotu.
Zaliczenie elementu oznacza uzyskanie co najmniej 51% punktów możliwych do zdobycia w danym elemencie.
PROGI NA POSZCZEGÓLNE OCENY
Ocena końcowa jest ustalana na podstawie sumy punktów ważonych ze wszystkich czterech elementów (maksymalnie 100%), pod warunkiem zaliczenia elementów 1, 2 i 3.
Ocena 3,0 (dostateczna): 51-60% punktów. Każdy z elementów 1-3 należy zaliczyć co najmniej na poziomie dostatecznym. Student potrafi poprawnie zrealizować podstawowe elementy informacji zwrotnej, ale jego praca ma braki w interpretacji wyników lub uzasadnieniu zaleceń.
Ocena 3,5 (dostateczna plus): 61-70% punktów.
Ocena 4,0 (dobra): 71-80% punktów. Informacja zwrotna zawiera wszystkie wymagane części, jest poprawna merytorycznie i napisana zrozumiałym językiem. Student trafnie dobiera techniki do celu diagnozy, poprawnie interpretuje wyniki i formułuje zalecenia wynikające z wyników. W trakcie omówienia indywidualnego odpowiada poprawnie na większość pytań. W kolokwium prawidłowo odpowiada na większość pytań, choć odpowiedzi mogą być niepełne lub mało pogłębione.
Ocena 4,5 (dobra plus): 81-90% punktów.
Ocena 5,0 (bardzo dobra): 91-100% punktów. Informacja zwrotna jest kompletna, precyzyjna i spójna. Student wyraźnie rozróżnia wyjaśnienie wyników od ich omówienia w kontekście celu diagnozy i uwzględnia ograniczenia zastosowanych narzędzi. Zalecenia praktyczne są konkretne, uzasadnione wynikami i dostosowane do osoby lub sytuacji, której dotyczy diagnoza. W trakcie omówienia indywidualnego student samodzielnie i trafnie uzasadnia swoje decyzje diagnostyczne. W kolokwium udziela pełnych, pogłębionych i poprawnych merytorycznie odpowiedzi. Student jest aktywny na zajęciach i systematycznie w nich uczestniczy.
Literatura
Hornowska, E. (2001). Testy psychologiczne. Teoria i praktyka. Warszawa: Wydawnictwo Naukowe Scholar.
Hornowska, E., Paluchowski, W. J. (2004). Kulturowa adaptacja testów psychologicznych. W: J. Brzeziński (red.), Metodologia badań psychologicznych. Wybór tekstów. Warszawa: Wydawnictwo Naukowe PWN.
Ledzińska, M. (2009). Człowiek współczesny w obliczu stresu informacyjnego, Warszawa: Wydawnictwo Instytutu Psychologii PAN.
Matczak, A. (1994). Diagnoza intelektu. Warszawa: PAN.
Paluchowski, W. J. (2007). Diagnoza psychologiczna. Proces, narzędzia, standardy. Warszawa: WAiP.
Więcej informacji
Dodatkowe informacje (np. o kalendarzu rejestracji, prowadzących zajęcia, lokalizacji i terminach zajęć) mogą być dostępne w serwisie USOSweb: