Prawo rynku sztuki WP-PR-MON-PRSz

EW1 (PR_W02, PR_W04) — Student charakteryzuje regulacje prawne dotyczące rynku sztuki w porządku krajowym, unijnym i międzynarodowym – przepisy dotyczące ochrony zabytków, obrotu dziełami sztuki, ochrony prawnoautorskiej twórców oraz zarządzania dziedzictwem kulturowym.
EW2 (PR_W03, PR_W06) — Student omawia historyczną ewolucję regulacji prawnych dotyczących rynku sztuki i wyjaśnia ich wzajemne zależności, w tym genezę i znaczenie instytucji droit de suite oraz regulacji UNESCO i Unii Europejskiej w zakresie ochrony dóbr kultury.
EW3 (PR_W07) — Student charakteryzuje metody i narzędzia prawne stosowane w obrocie dziełami sztuki: mechanizmy zawierania umów (aukcja, sprzedaż, umowa o dzieło), zasady odpowiedzialności rzeczoznawców i biegłych sądowych oraz instrumenty ubezpieczenia dóbr kultury.
EU1 (PR_U01, PR_U02) — Student interpretuje i stosuje przepisy prawa cywilnego, prawa autorskiego i prawa administracyjnego do rozwiązania konkretnych problemów prawnych związanych z obrotem dziełami sztuki, w tym dotyczących falsyfikatu, restytucji i odpowiedzialności za ekspertyzę.
EU2 (PR_U05) — Student ocenia zjawiska zachodzące na rynku sztuki przez pryzmat obowiązujących regulacji prawnych oraz krytycznie analizuje adekwatność tych regulacji do potrzeb obrotu w perspektywie porównawczej krajowej i unijnej.
EK1 (PR_K01) — Student samodzielnie pogłębia wiedzę z zakresu prawa rynku sztuki, śledząc zmiany w prawodawstwie krajowym i europejskim, orzecznictwie oraz literaturze przedmiotu.
EK2 (PR_K02) — Student identyfikuje i rozstrzyga dylematy prawne i etyczne związane z obrotem dziełami sztuki, w szczególności dotyczące własności dóbr kultury, restytucji i autentyczności dzieł.

Forma i warunki zaliczenia
Wykład monograficzny kończy się egzaminem. Egzamin ma formę prezentacji przygotowanej i wygłoszonej przez studenta na temat uzgodniony z prowadzącym, mieszczący się w tematyce wykładu, połączonej z odpowiedzią na pytania dotyczące prezentowanego zagadnienia. Ocena końcowa z wykładu wynika z oceny prezentacji egzaminacyjnej.

Wiedza i umiejętności (EW1–EW3, EU1–EU2)
Ocena 5,0 — Student wykazuje wyczerpującą wiedzę z całości tematyki wykładu, swobodnie wskazuje powiązania między instytucjami prawnymi rynku sztuki, samodzielnie i krytycznie ocenia obowiązujące regulacje. Prezentacja jest wzorcowo przygotowana, tezy dobrze uargumentowane, wnioski oryginalne.
Ocena 4,5 — Student posiada rozległą wiedzę z zakresu tematyki wykładu i sprawnie stosuje ją w analizie problemów prawnych rynku sztuki. Prezentacja jest na wysokim poziomie merytorycznym z nielicznymi niedoskonałościami.
Ocena 4,0 — Student posiada dobrą wiedzę z zakresu przeważającej części tematyki wykładu i poprawnie analizuje zagadnienia prawne rynku sztuki. Prezentacja jest poprawna merytorycznie; ewentualne braki mają charakter drugorzędny.
Ocena 3,5 — Student opanował wiedzę z zakresu podstawowych instytucji omawianych na wykładzie, jednak wykazuje braki w zagadnieniach szczegółowych lub w rozumieniu powiązań między regulacjami. Prezentacja wymaga uzupełnienia.
Ocena 3,0 — Student posiada minimalną wiedzę niezbędną do zaliczenia przedmiotu. Prezentacja spełnia minimalne wymagania merytoryczne, lecz zawiera istotne braki lub błędy.
Ocena 2,0 — Student nie osiągnął zakładanych efektów uczenia się w zakresie wiedzy i umiejętności. Prezentacja nie spełnia minimalnych wymagań merytorycznych lub nie została przygotowana.

Kompetencje społeczne (EK1, EK2) – wyłącznie kryterium OSIĄGNĄŁ / NIE OSIĄGNĄŁ
OSIĄGNĄŁ — Student aktywnie uczestniczy w wykładzie, wykazuje zainteresowanie jego tematyką, samodzielnie pogłębia wiedzę i jest gotów do dyskusji nad dylematami prawnymi i etycznymi rynku sztuki.
NIE OSIĄGNĄŁ — Student nie wykazuje gotowości do samodzielnego rozwijania wiedzy ani do udziału w dyskusji. Nieosiągnięcie efektów z zakresu kompetencji społecznych może stanowić podstawę obniżenia oceny końcowej o pół stopnia.

-

Literatura obowiązkowa:
J. Sobczak, K. Chałubińska-Jentkiewicz, K. Kakareko, Prawo wobec kultury i sztuki, Warszawa 2018 (lub wydanie nowsze);
W. Kowalski, K. Zalasińska, Rynek sztuki. Aspekty prawne, Wolters Kluwer, Warszawa 2011;
Zarządzanie światowym dziedzictwem kulturowym, Warszawa 2015.

Literatura uzupełniająca:
D. Czaja, Cena sztuki, Kraków 2021;
Dziedzictwo kulturowe w regionach europejskich, praca zbiorowa, Kraków 2019;
J. Sigh, O. Faber, N. White, Heritage conservation: a holistic approach. Technology, Law and Insurance, vol. I;
I. Gredka, Ubezpieczenia dóbr kultury w muzeach i zbiorach prywatnych, Warszawa–Kraków 2013;
I. Gredka-Ligarska, D. Rozmus (red.), Legalne/Nielegalne. Poszukiwanie zabytków i obrót zabytkami. Na styku archeologii i prawa, Sosnowiec 2017;
W. Kalicki, M. Kuhnke, Sztuka zagrabiona, t. 1–2, Warszawa.

Akty normatywne (w aktualnym brzmieniu):
ustawa z dnia 23 lipca 2003 r. o ochronie zabytków i opiece nad zabytkami;
ustawa z dnia 4 lutego 1994 r. o prawie autorskim i prawach pokrewnych;
ustawa z dnia 21 listopada 1996 r. o muzeach;
ustawa z dnia 25 maja 2017 r. o restytucji narodowych dóbr kultury;
ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. – Kodeks cywilny;
rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2019/880 w sprawie wprowadzania i przywozu dóbr kultury;
Konwencja UNESCO z dnia 14 listopada 1970 r. dotycząca środków zmierzających do zakazu i zapobieżenia nielegalnemu przywozowi, wywozowi i przenoszeniu własności dóbr kultury.

Dodatkowe informacje (np. o kalendarzu rejestracji, prowadzących zajęcia, lokalizacji i terminach zajęć) mogą być dostępne w serwisie USOSweb:

• Strona przedmiotu WP-PR-MON-PRSz w USOSweb