Gry komputerowe - dochodzenie roszczeń WP-PR-MON-GKDR

Wiedza

W01 – student identyfikuje i charakteryzuje typowe rodzaje sporów powstających w ekosystemie gier komputerowych, w tym dotyczące kont użytkowników, dóbr wirtualnych, platform i usług cyfrowych.

W02 – student charakteryzuje podstawowe podstawy odpowiedzialności cywilnoprawnej w sporach związanych z grami komputerowymi, w szczególności odpowiedzialność umowną, deliktową, konsumencką oraz z tytułu bezpodstawnego wzbogacenia.

W03 – student wyjaśnia znaczenie umów, licencji i regulaminów (EULA/ToS) dla określenia uprawnień użytkownika, w tym w odniesieniu do konta i dóbr wirtualnych.

W04 – student charakteryzuje podstawowe instrumenty prawne służące dochodzeniu roszczeń w sporach gamingowych, w tym zasady odpowiedzialności platform, instrumenty Digital Services Act, postępowanie cywilne oraz pozasądowe sposoby rozwiązywania sporów.

Umiejętności

U01 – student analizuje stan faktyczny sporu związanego z grami komputerowymi i identyfikuje możliwe podstawy roszczeń oraz zarzutów.

U02 – student ocenia postanowienia EULA/ToS z punktu widzenia ich skuteczności i znaczenia dla dochodzenia roszczeń, w szczególności w relacjach konsumenckich.

U03 – student projektuje strategię dochodzenia roszczeń, uwzględniając etap przedsądowy, właściwość sądu, prawo właściwe, materiał dowodowy oraz dostępne środki ochrony prawnej.

U04 – student opracowuje podstawowe elementy pisma służącego dochodzeniu roszczeń oraz identyfikuje i ocenia znaczenie dowodów cyfrowych dla rozstrzygnięcia sporu.

Kompetencje społeczne

K01 – student ocenia prawne i etyczne konsekwencje sposobu postępowania z dowodami cyfrowymi, danymi osobowymi i informacjami dotyczącymi użytkowników.

K02 – student uzasadnia wybór sposobu rozwiązania sporu, uwzględniając interes klienta, ryzyka prawne, koszty oraz możliwość ugodowego zakończenia sprawy.

Na początku semestru studenci przygotowują wstępną wersję pozwu albo – w zależności od przyjętego wariantu sprawy – pozwu wraz z wnioskiem o zabezpieczenie, na podstawie przedstawionego stanu faktycznego dotyczącego sporu z obszaru gier komputerowych. Dokument jest następnie modyfikowany i uzupełniany w toku zajęć wraz z omawianiem kolejnych zagadnień prawa materialnego i procesowego. W toku semestru możliwe są również zmiany stanu faktycznego wymagające dostosowania żądań, podstaw prawnych oraz strategii dowodowej.

Ocenie podlega ostateczna wersja pisma przedstawiona pod koniec semestru.

Przy ocenie uwzględnia się:

1) poprawność formalną pisma procesowego, w szczególności właściwość sądu, oznaczenie stron, wartość przedmiotu sporu, konstrukcję petitum, wnioski dowodowe i załączniki;
2) prawidłowość kwalifikacji prawnej i dobór podstaw dochodzonych roszczeń, w szczególności wynikających z umowy, licencji, EULA/ToS, prawa konsumenckiego, odpowiedzialności deliktowej lub bezpodstawnego wzbogacenia;
3) poprawność konstrukcji żądań, w tym ich spójność i wykonalność oraz, gdy jest to uzasadnione, sformułowanie żądań alternatywnych lub ewentualnych;
prawidłowość strategii dowodowej, ze szczególnym uwzględnieniem dowodów cyfrowych oraz potrzeby ich zabezpieczenia;
4) jakość argumentacji prawnej, w szczególności logiczność wywodu, adekwatność wykorzystanych przepisów i orzecznictwa oraz zgodność twierdzeń z materiałem dowodowym;
5) adekwatność zaproponowanej strategii dochodzenia roszczeń, z uwzględnieniem ryzyk prawnych i dostępnych środków ochrony.

5,0 – pismo jest kompletne i prawidłowe pod względem formalnym i merytorycznym; kwalifikacja prawna jest trafna, żądania precyzyjne i wykonalne, argumentacja spójna, a strategia dowodowa kompleksowa i odpowiednio uzasadniona. Student trafnie wykorzystuje właściwe regulacje szczególne, w tym DSA, jeżeli mają zastosowanie.

4,5 – pismo zawiera jedynie drobne uchybienia; kwalifikacja prawna i konstrukcja żądań są zasadniczo trafne, a argumentacja i strategia dowodowa poprawne, choć nie w pełni wyczerpujące.

4,0 – pismo spełnia podstawowe wymagania formalne i merytoryczne, jednak występują braki w precyzji żądań, argumentacji lub doborze podstaw prawnych; strategia dowodowa jest poprawna, lecz częściowo uproszczona.

3,5 – pismo jest zasadniczo poprawne, ale zawiera wyraźne mankamenty w zakresie konstrukcji żądań, kwalifikacji prawnej, argumentacji lub strategii dowodowej i wymaga istotnych poprawek.

3,0 – pismo spełnia minimalne wymagania pozwalające na identyfikację roszczenia, jego podstawy oraz zasadniczej argumentacji, lecz zawiera liczne błędy formalne lub merytoryczne.

2,0 – pismo nie spełnia minimalnych wymagań formalnych lub merytorycznych, a występujące uchybienia uniemożliwiają uznanie go za prawidłowo przygotowany środek dochodzenia roszczeń.

1. Gołaczyński J., Zastaw na przedmiotach wirtualnych, [w:] Prawo prywatne wobec wyzwań współczesności. Księga pamiątkowa dedykowana profesorowi Leszkowi Ogiegle, red. M. Fras, P. Ślęzak. Legalis/el. 2017

2. Gołaczyński J., Wirtualne światy a własność wirtualna [w:] Rozprawy z prawa prywatnego. Księga jubileuszowa dedykowana Profesorowi Wojciechowi Popiołkowi, red. M. Jagielska, M. Pazdan, E. Rott-Pietrzyk, M. Szpunar, Lex/el. 2017

3. Kaczmarek-Templin B., Web 2.0 – treści cyfrowe a wirtualne światy gier. Wybrane problemy, Wrocławskie Studia Sądowe 2014, nr 4

4. Lesiewicz M., Licencja jako konstytucja świata wirtualnego. Treść umów licencyjnych, w: Prawo w wirtualnych światach, red. K. Grzybczyk, A. Auleytner, J. Kulesza, Warszawa 2013

5. Szpyt K., Obrót dobrami wirtualnymi w grach komputerowych. Studium cywilnoprawne, Legalis/el. 2019

6. Wyczik J., Dobra wirtualne z perspektywy użytkowników i dostawców treści. Prawne uwarunkowania obrotu, Legalis/el. 2022

7. K. Kurosz, Gry komputerowe jako źródło naruszenia dóbr osobistych. Problem interakcji z uczestnikami rozgrywki, ZNUJ. PPWI 2019, nr 2

Dodatkowe informacje (np. o kalendarzu rejestracji, prowadzących zajęcia, lokalizacji i terminach zajęć) mogą być dostępne w serwisie USOSweb:

• Strona przedmiotu WP-PR-MON-GKDR w USOSweb