Trening komunikacji i mediacji WNP-PEZ-TKIM-NP

W_19
Student zna i rozumie w pogłębionym stopniu procesy komunikowania interpersonalnego i społecznego oraz ich prawidłowości i zakłócenia, strategie radzenia sobie ze stresem, zasady asertywności oraz prowadzenia negocjacji i mediacji.

U_02
Student potrafi poprawnie posługiwać się językiem i terminologią z zakresu pedagogiki, porozumiewać przy użyciu różnych kanałów i technik komunikacyjnych ze specjalistami w zakresie pedagogiki, jak i z odbiorcami spoza grona specjalistów, korzystając z technologii informacyjno-komunikacyjnych.

U_10
Student potrafi zaprojektować ścieżkę własnego rozwoju, samodzielnie rozwijać wiedzę i umiejętności pedagogiczne z wykorzystaniem różnych źródeł, w tym obcojęzycznych, i technologii, rozwijać swoje profesjonalne umiejętności związane z działalnością zawodową, także w zakresie radzenia sobie ze stresem i trudnościami, komunikowania interpersonalnego i społecznego.

K_01
Student jest gotów do krytycznej oceny posiadanej wiedzy, uznawania jej znaczenia w rozwiązywaniu problemów i jej pogłębiania, doskonalenia umiejętności językowych, w zakresie technologii informacyjnej, rozwijania umiejętności w zakresie komunikowania interpersonalnego, projektowania ścieżki własnego rozwoju i awansu zawodowego, budowania warsztatu pracy pedagoga oraz badacza.

Ocena końcowa jest ustalana na podstawie:

prezentacji wybranego zagadnienia z zakresu komunikacji, negocjacji lub mediacji – 60% oceny końcowej,
2. analizy studium przypadku (case study) dotyczącego sytuacji problemowej wymagającej zastosowania odpowiednich technik komunikacji, negocjacji lub mediacji – 40% oceny końcowej.

Kryteria oceny prezentacji

Zawartość merytoryczna (0-50%)
(zgodność treści z tematem, poprawność i aktualność prezentowanych informacji, wykorzystanie właściwej terminologii z zakresu komunikacji, negocjacji i mediacji, umiejętność analizy problemu i formułowania wniosków).

Sposób prezentacji (0-20%)
(jasność i logiczność wypowiedzi, umiejętność przekazywania treści, kultura języka i poprawność terminologiczna,
utrzymywanie kontaktu z odbiorcami).

Przygotowanie materiałów multimedialnych (0-15%)
(przejrzystość i estetyka prezentacji, właściwy dobór materiału graficznego, czytelność slajdów).

Umiejętność zastosowania wiedzy w praktyce (0-10%)
(odwołanie do przykładów, studiów przypadków lub sytuacji konfliktowych, proponowanie sposobów rozwiązania problemów komunikacyjnych).

Aktywność podczas dyskusji (0-5%)
(udział w dyskusji po prezentacji, udzielanie odpowiedzi na pytania i argumentowanie własnego stanowiska).

Przeliczenie punktów na ocenę
90-100% – 5,0
80-89% – 4,5
70-79% – 4,0
60-69% – 3,5
50-59% – 3,0
poniżej 50% – 2,0

Kryteria oceny analizy studium przypadku:

Każda grupa otrzymuje kartę pracy zawierającą opis sytuacji problemowej lub konfliktowej. Zadaniem studentów jest przeprowadzenie analizy problemu oraz zaproponowanie sposobów jego rozwiązania z wykorzystaniem poznanych zasad komunikacji, negocjacji i mediacji.

Ocena obejmuje:

Identyfikację problemu i źródeł konfliktu (25%)
(trafne rozpoznanie istoty problemu, wskazanie przyczyn i skutków sytuacji konfliktowej).

Zastosowanie wiedzy teoretycznej (25%)
(wykorzystanie właściwej terminologii, poprawne odniesienie do zasad komunikacji, negocjacji i mediacji).

Dobór strategii rozwiązania problemu (30%)
(adekwatność proponowanych działań, umiejętność wskazania odpowiednich technik komunikacyjnych i mediacyjnych, uzasadnienie proponowanych rozwiązań).

Praca zespołowa i prezentacja wyników (20%)
(współpraca w grupie, logiczne przedstawienie wniosków, aktywny udział członków zespołu w prezentacji rozwiązania).

Skala ocen:

90-100% – 5,0
80-89% – 4,5
70-79% – 4,0
60-69% – 3,5
50-59% – 3,0
poniżej 50% – 2,0.

Ocena końcowa jest obliczana jako średnia ważona ocen uzyskanych z prezentacji (60%) oraz analizy studium przypadku (40%). Wynik końcowy jest zaokrąglany do oceny zgodnie z przyjętą skalą ocen.
Skala ocen:
4,76-5,00 → 5,0
4,26-4,75 → 4,5
3,76-4,25 → 4,0
3,26-3,75 → 3,5
2,76-3,25 → 3,0
poniżej 2,76 → 2,0

Literatura obowiązkowa
-Duda A., Łukasik J., Mediacje jako alternatywny sposób rozwiązywania sporów w szkole, „Debata Edukacyjna” 4, s. 20-28.
-Gmurzyńska, E., & Morek, R. (red.). (2024). Mediacje. Teoria i praktyka (wyd. 4). Warszawa: Wolters Kluwer.
-Hipsz, K. (red. I. Sosin). (2023). Psychoedukacja. Asertywność. Stres. Emocje. Samoocena. Komunikacja interpersonalna. Sopot: Wydawnictwo Charaktery.
-Nęcki, Z. (2000). Komunikacja międzyludzka. Kraków: Antykwa.
-Zubrzycka-Maciąg, T. (2015). Asertywność nauczycieli. Badania empiryczne. Lublin: Wyd. UMSC.

Literatura uzupełniająca
- Kądziołka W., Komunikacja międzyosobowa we współczesnej rodzinie, „Studia Socialia Cracoviensia”, 2012, 4, 1(6), s. 113-125.
- Łukowski P., Manipulacja. Analiza terminologiczna, „Studia z teorii wychowania”, 2017, 4(21), s. 195-222.
- Matyjas B., Komunikacja w rodzinie – modele, style, bariery, „Warmińsko-Mazurski Kwartalnik Naukowy, Nauki Społeczne”, 2017, 4, s. 39-49.
-Michałowska, D. A. (2013). Asertywność. Poznań: Uniwersytet im. Adama Mickiewicza.
- Rumianowska A., Mediacje w konfliktach rozwodowych, „Społeczeństwo, edukacja, język”, 2017, 1, 77-89.

Dodatkowe informacje (np. o kalendarzu rejestracji, prowadzących zajęcia, lokalizacji i terminach zajęć) mogą być dostępne w serwisie USOSweb:

• Strona przedmiotu WNP-PEZ-TKIM-NP w USOSweb