Profilaktyka społeczna z metodyką WNP-PE-PSM-MGR
Celem przedmiotu jest zapoznanie się ze sposobami zapobiegania pojawieniu się w przestrzeni prywatnej i publicznej (rodziny, szkoły, podwórka) zjawisk niepożądanych społecznie. Mogą to być bardziej znane dewiacje i patologie społeczne, ale i zupełnie nowe zjawiska o charakterze wczesnoobjawowym. Przedmiot wykładu to również analiza wskaźników wybranych zachowań ryzykownych dzieci i młodzieży, ich możliwych konsekwencji społecznych oraz poznanie sposobów uświadamiania społeczeństwa o grożących mu patologiach. Dobór treści spotkań wynika z przyjęcia „współczesnego modelu zajęć profilaktycznych”, w którym akcentuje się rolę kompetencji psychospołecznych uczniów, (np. wsparcie rówieśnicze) jako kluczowych w radzeniu sobie ze stanami zagrażającymi patologiami. Studenci zapoznani zostają z typologią działań profilaktycznych (pobudzanie aktywności pożądanych i hamowanie niepożądanych) oraz poznają poziomy działania profilaktycznego, ze szczególnym uwzględnieniem dwóch pierwszych poziomów oddziaływania, zwanych kolejno: 1) uniwersalnym oraz 2) selektywnym. Poznają również rodzaje programów profilaktycznych (informacyjnego, afektywnej edukacji, kompetencji społecznej, wczesnej interwencji, alternatywnego) oraz sposoby ich redagowania.
Grupa przedmiotów ogólnouczenianych
Koordynatorzy przedmiotu
Opis nakładu pracy studenta w ECTS
Poziom przedmiotu
Symbol/Symbole kierunkowe efektów uczenia się
Typ przedmiotu
Wymagania wstępne
Efekty uczenia się
NP2_W04: Student omawia dobre praktyki stosowane w działalności profilaktycznej, odnosi się do ich założeń teoretycznych oraz wskazuje na źródła zjawisk i problemów społecznych możliwych do wystąpienia w niedalekiej przyszłości.
NP2_W12 i NP2_W16: Student wykazuje się podstawową wiedzą z zakresu udzielania pomocy psychologiczno-pedagogicznej o charakterze wspierającym, kompensacyjnym, profilaktycznym i ratowniczym wobec osób obciążonych niepożądanymi zjawiskami społecznymi. Omawia również alternatywny i autorski pomysł na udzielenie wsparcia osobom doświadczającym wybranej przez siebie dysfunkcjonalności.
NP2_U01 i NP2_U11: Student przyjmuje postawę refleksyjnego praktyka wobec dostrzeżonych przez siebie problemów społecznych. Projektuje własne programy wychowawczo-profilaktyczne skierowane do wszystkich podmiotów procesu kształcenia (uczniów – nauczycieli – rodziców) z zachowaniem tradycyjnych jak i alternatywnych metod współpracy.
NP2_U13 Student wykazuje się wiedzą teoretyczną i praktyczną z zakresu zdrowego stylu życia i bycia, a w razie konieczności udzielić może pierwszej pomocy przedmedycznej.
Kryteria oceniania
Pierwszym kryterium oceny jest aktywność własna studenta podczas konwersatoryjnego wykładu, oparta na dialogu z wykładowcą. Drugim kryterium jest złożenie końcowej pracy zaliczeniowej w postaci autorskiego programu wychowawczo-profilaktycznego, z wykorzystaniem wiedzy pozyskanej również z polecanej literatury. Ostatnim kryterium jest frekwencja na wykładach, uwzględniająca możliwość dwóch nieusprawiedliwionych nieobecności. Niespełnienie któregokolwiek z ww. kryterium stanowi brak podstawy do zaliczenia przedmiotu.
Literatura
1) K. Borzucka-Sitkiewicz, K. Kowalczewska-Grabowska (2013), Profilaktyka społeczna: aspekty teoretyczno-metodyczne. Katowice: Wydawnictwo Uniwersytetu Śląskiego. Wolny dostęp: https://core.ac.uk/download/pdf/197752355.pdf
2) Z. B. Gaś, W. Poleszach (2017), Opracowujemy i ewaluujemy program wychowawczo-profilaktyczny szkoły. Warszawa: Ośrodek Rozwoju Edukacji. Wolny dostęp:
http://www.bc.ore.edu.pl/Content/900/Poleszak_Opracowujemy...program_wych_profilak_2017_B.+Gas.pdf
3) P. Stawiarska (2019), Kierunki współczesnej promocji zdrowia i prewencji zaburzeń. Profilaktyka XXI wieku zagrożenia i wyzwania teoria i praktyka, Warszawa: Dyfin
4) M. Paluch (2013), Autorski Podręcznik Metodyczny Dydaktyka Adekwatna - edukacja nieformalna TCW Wersja 1.0, Cieszyn: Transgraniczne Centrum Wolontariatu. Wolny dostęp:
https://www.cieszyn.pl/source/Projekty%20Unijne/13.Pdrecznik%20metodyczny%20TCW%20v2%20-%20wersja%20polska13..pdf
5) Cz. Kustra, M Fopka-Kowalczyk (2013), Profilaktyka społeczna i resocjalizacja w środowisku otwartym. Stare i nowe wyzwania dla społeczności lokalnych. Toruń: Wydawnictwo Edukacyjne.
6) J. Szymańska (2000), Programy profilaktyczne. Podstawy profesjonalnej psychoprofilaktyki. Warszawa: Centrum Metodyczne Pomocy Psychologiczno-Pedagogicznej MEN
Więcej informacji
Dodatkowe informacje (np. o kalendarzu rejestracji, prowadzących zajęcia, lokalizacji i terminach zajęć) mogą być dostępne w serwisie USOSweb: