Teorie i praktyki kultury wizualnej WNHS-HS-TPKW
- https://brak (w cyklu 2025/26_Z)
- https://brak (w cyklu 2026/27_Z)
Przedmiot przedstawia kulturę wizualną jako obszar badań nad obrazami, sposobami widzenia oraz warunkami wytwarzania, rozpowszechniania i odbioru przedstawień. Jego celem jest pogłębienie wiedzy o tym, jak obrazy uczestniczą w komunikacji, sztuce i życiu społecznym oraz jak ich znaczenia zależą od kontekstu historycznego, kulturowego i technologicznego.
Zajęcia mają charakter teoretyczny i problemowy. Wybrane koncepcje badawcze są objaśniane w odniesieniu do konkretnych materiałów wizualnych. Analiza przykładów, fragmentów publikacji i dokumentacji pozwala rozróżniać założenia poszczególnych teorii oraz rozpoznawać możliwości i ograniczenia ich zastosowania. Wykład uwzględnia związki historii sztuki z antropologią, filozofią i badaniami nad mediami.
Po ukończeniu przedmiotu studentka lub student wyjaśnia terminologię badań nad kulturą wizualną, porównuje wybrane sposoby rozumienia obrazu i objaśnia społeczne oraz estetyczne funkcje praktyk wizualnych. Wiedza ta stanowi podstawę dalszego kształcenia, krytycznej lektury opracowań teoretycznych i formułowania uzasadnionych wypowiedzi o współczesnej wizualności.
|
W cyklu 2025/26_Z:
Przedmiot poświęcony jest analizie zjawisk współczesnej kultury wizualnej oraz sposobów, w jakie obrazy uczestniczą w komunikacji, edukacji, sztuce i życiu codziennym. Zajęcia koncentrują się na wybranych zagadnieniach dotyczących relacji między widzeniem, obrazem i technologią, ukazując, jak zmienia się rola obrazu w świecie mediów cyfrowych, kultury sieciowej i algorytmicznej. Wykłady i dyskusje obejmują takie tematy, jak: spojrzenie i władza, wizualność a pamięć, emocje i afekty w kulturze obrazu, ciało i tożsamość w przestrzeni wizualnej, obraz techniczny i sztuczna inteligencja, obraz dokumentalny i medialny, wizualne formy protestu, estetyka danych i ikonografia mediów społecznościowych. Celem kursu jest rozwinięcie umiejętności krytycznego myślenia o współczesnej wizualności oraz refleksji nad tym, jak obrazy kształtują postrzeganie świata, strukturę doświadczenia i formy uczestnictwa w kulturze. Studenci uczą się rozpoznawać i interpretować mechanizmy funkcjonowania obrazów w kontekstach artystycznych, społecznych i technologicznych. |
Dyscyplina naukowa, do której odnoszą się efekty uczenia się
Grupa przedmiotów ogólnouczenianych
Koordynatorzy przedmiotu
Opis nakładu pracy studenta w ECTS
W cyklu 2025/26_Z:
Udział w zajeciach 30 h
Samodzielna lektura materiałów i opracowań 20 h
Konsultacje indywidualne, przygotowanie do zaliczenia 10 h
Łączny nakład pracy studenta 60 godzin
Liczba punktów ECTS 2 | W cyklu 2026/27_Z: Udział w wykładach - 30 godzin.
Samodzielna lektura literatury obowiązkowej - 30 godzin.
Praca z materiałem wizualnym i przygotowanie do omawiania przykładów - 15 godzin.
Przygotowanie do egzaminu, w tym uporządkowanie pojęć, porównanie teorii i przygotowanie argumentacji - 15 godzin.
Udział w zajęciach - łącznie 30 godzin, 1 ECTS.
Praca własna - łącznie 60 godzin, 2 ECTS.
Łączny nakład pracy studentki lub studenta - 90 godzin.
Liczba punktów ECTS - 3. |
Poziom przedmiotu
Punkty ECTS
Symbol/Symbole kierunkowe efektów uczenia się
Typ przedmiotu
Wymagania wstępne
Efekty uczenia się
Po ukończeniu przedmiotu studentka lub student:
W1 (HS2_W02)
Wyjaśnia terminologię i główne koncepcje badań nad kulturą wizualną oraz charakteryzuje ich związki z historią sztuki, filozofią, antropologią obrazu i badaniami nad mediami.
W2 (HS2_W02, HS2_W05)
Porównuje wybrane teorie obrazu i współczesne metody badań nad kulturą wizualną oraz objaśnia ich założenia, możliwości i ograniczenia interpretacyjne na konkretnych przykładach.
W3 (HS2_W05)
Wyjaśnia estetyczne i społeczne funkcje współczesnych praktyk wizualnych oraz związki między obrazem, percepcją, technologią i przemianami kultury.
Kryteria oceniania
Formą zaliczenia jest egzamin pisemny w postaci eseju analityczno-interpretacyjnego, napisanego podczas egzaminu końcowego. Esej dotyczy zagadnienia z zakresu teorii lub praktyk kultury wizualnej omawianego na zajęciach. Praca powinna zawierać sformułowanie problemu, objaśnienie i porównanie wybranych ujęć teoretycznych, analizę konkretnego przykładu lub przykładów oraz uzasadnione wnioski dotyczące funkcji obrazów i ich kontekstu.
Warunki dopuszczenia do egzaminu:
1. Dopuszczalne są dwie nieobecności bez konieczności dodatkowego zaliczania materiału.
2. W przypadku od trzech do sześciu nieobecności wymagane jest dodatkowe zaliczenie materiału opuszczonych zajęć w formie wskazanej przez prowadzącego.
3. W przypadku więcej niż sześciu nieobecności możliwość zaliczenia zajęć wymaga zgody dziekana oraz uzupełnienia materiału w zakresie ustalonym przez prowadzącego.
4. Wyznaczone zadania uzupełniające należy zaliczyć przed przystąpieniem do egzaminu.
Kryteria merytoryczne oceny eseju:
1. Zakres i trafność ujęcia tematu: rozpoznanie problemu, zgodność odpowiedzi z tematem oraz dobór istotnych zagadnień i przykładów.
2. Poprawność merytoryczna: znajomość pojęć i koncepcji, poprawne objaśnienie założeń teorii oraz uzasadnione porównanie wybranych podejść badawczych.
3. Analiza i interpretacja: powiązanie teorii z konkretnym materiałem wizualnym oraz wyjaśnienie funkcji estetycznych i społecznych obrazu w odpowiednim kontekście.
4. Spójność argumentacji i logika wywodu: czytelna struktura eseju, powiązanie tez z argumentami oraz wnioski wynikające z przeprowadzonej analizy.
5. Styl i język wypowiedzi: precyzja terminologiczna, jasność sformułowań i komunikatywność tekstu.
Poziomy wykonania stosowane przy ocenie każdego kryterium:
Poziom pełny: odpowiedź jest trafna, poprawna i kompletna w zakresie polecenia, a jej ustalenia są samodzielnie uzasadnione.
Poziom dobry: odpowiedź jest zasadniczo poprawna i uporządkowana, z niewielkimi pominięciami lub niedostatecznie rozwiniętymi argumentami.
Poziom podstawowy: odpowiedź realizuje podstawowe wymagania, ale jest powierzchowna, częściowo nieuzasadniona lub zawiera braki niepodważające głównego rozpoznania.
Poziom niewystarczający: odpowiedź zawiera pojedyncze poprawne elementy, lecz istotne błędy i braki uniemożliwiają właściwe rozwiązanie większości problemu.
Brak realizacji kryterium: brak odpowiedzi, odpowiedź niezwiązana z tematem albo oparta na zasadniczo błędnym rozpoznaniu.
Weryfikowane efekty: W1, W2 i W3. Szczegółową punktację i algorytm wystawiania oceny określa pole „Kryteria oceny końcowej”.
Uwagi
|
W cyklu 2025/26_Z:
Brak |
Więcej informacji
Więcej informacji o poziomie przedmiotu, roku studiów (i/lub semestrze) w którym się odbywa, o rodzaju i liczbie godzin zajęć - szukaj w planach studiów odpowiednich programów. Ten przedmiot jest związany z programami:
Dodatkowe informacje (np. o kalendarzu rejestracji, prowadzących zajęcia, lokalizacji i terminach zajęć) mogą być dostępne w serwisie USOSweb: