Architektura nowożytna Europy WNHS-HS-ANE

Przedmiot poświęcony jest analizie rozwoju architektury nowożytnej w Europie od XV do XVIII wieku, ze szczególnym uwzględnieniem kluczowych twórców, teorii oraz nurtów artystycznych kształtujących epoki renesansu, manieryzmu i baroku. Zajęcia omawiają dorobek najważniejszych architektów Italii, Francji, Niderlandów, Rzeszy, krajów habsburskich, Anglii.

W ramach wykładu studenci poznają przemiany form architektonicznych, rozwój teorii architektury, relacje między sztuką a kontekstem społecznym i politycznym oraz znaczenie stylów narodowych. Przedmiot kształtuje umiejętność analizy dzieł architektonicznych, rozumienia procesów historycznych i interpretowania architektury jako elementu kultury europejskiej w epoce nowożytnej.

Tematyka zajęć:
1.Filippo Brunelleschi a florencki renesans.
2.Leone Battista Alberti a teoria architektury nowożytnej.
3.Architektura włoska w 2. poł. XV wieku
4.Donato Bramante a Rafael.
5.Michał Anioł Buonarroti oraz włoska architektura 2. poł. XVI wieku.
6.Galeazzo Alessi oraz Andrea Palladio i Vincenzo Scamozzi.
7.Architektura we Francji w 2. poł. XVI wieku (Sebastiano Serlio, Philibert de l'Orme, Jacques Androuet).
8.Architektura w Niderlandach, Rzeszy i krajach habsburskich ok. 1550-1620.
9.Wczesny barok w Rzymie - Ottaviano Mascarino, Giacomo della Porta, Domenico Fontana, Martino Longhi mł., Flaminio Ponzio, Carlo Maderna.
10.Gianlorenzo Bernini i Francesco Borromini oraz włoska architektura wieku XVII (Carlo Rainaldi, Guarino Guarini, Baldassare Longhena).
11.Architektura we Francji 1600-1750
12.Nurt gotycki i klasycyzujący w architekturze Rzeszy i krajów habsburskich w XVIII wieku.
13.Nurt ekspresyjny w architekturze Rzeszy i krajów habsburskich w XVIII w.
14.Architektura palladiańska w Holandii i Anglii (XVII-XVIII w.).

Przedmiot poświęcony jest analizie rozwoju architektury nowożytnej w Europie od XV do XVIII wieku, ze szczególnym uwzględnieniem kluczowych twórców, teorii oraz nurtów artystycznych kształtujących epoki renesansu, manieryzmu i baroku. Zajęcia omawiają dorobek najważniejszych architektów Italii, Francji, Niderlandów, Rzeszy, krajów habsburskich, Anglii.

W ramach wykładu studenci poznają przemiany form architektonicznych, rozwój teorii architektury, relacje między sztuką a kontekstem społecznym i politycznym oraz znaczenie stylów narodowych. Przedmiot kształtuje umiejętność analizy dzieł architektonicznych, rozumienia procesów historycznych i interpretowania architektury jako elementu kultury europejskiej w epoce nowożytnej.

Tematyka zajęć:
1.Filippo Brunelleschi a florencki renesans.
2.Leone Battista Alberti a teoria architektury nowożytnej.
3.Architektura włoska w 2. poł. XV wieku
4.Donato Bramante a Rafael.
5.Michał Anioł Buonarroti oraz włoska architektura 2. poł. XVI wieku.
6.Galeazzo Alessi oraz Andrea Palladio i Vincenzo Scamozzi.
7.Architektura we Francji w 2. poł. XVI wieku (Sebastiano Serlio, Philibert de l'Orme, Jacques Androuet).
8.Architektura w Niderlandach, Rzeszy i krajach habsburskich ok. 1550-1620.
9.Wczesny barok w Rzymie - Ottaviano Mascarino, Giacomo della Porta, Domenico Fontana, Martino Longhi mł., Flaminio Ponzio, Carlo Maderna.
10.Gianlorenzo Bernini i Francesco Borromini oraz włoska architektura wieku XVII (Carlo Rainaldi, Guarino Guarini, Baldassare Longhena).
11.Architektura we Francji 1600-1750
12.Nurt gotycki i klasycyzujący w architekturze Rzeszy i krajów habsburskich w XVIII wieku.
13.Nurt ekspresyjny w architekturze Rzeszy i krajów habsburskich w XVIII w.
14.Architektura palladiańska w Holandii i Anglii (XVII-XVIII w.).

Samodzielna praca studenta w oparciu o wskazaną literaturę: 20 h = 1 ECTS Udział w wykładzie: 30 h = 1 ECTS

Student zdobywa wiedzę na temat najważniejszych zjawisk artystycznych oraz najważniejszych twórców kształtujących oblicze nowożytnej architektury europejskiej (XV-XVIII w.). Rozumie zależność realizacji architektonicznych od panującej mody i idei, zapotrzebowania fundatorów, kontekstu politycznego, a takę rynku artystycznego i koniunktury gospodarczej. Dostrzega wpływ największych centrów artystycznych na ośrodki prowincjonalne i potrafi wskazać mechanizmy kształtujące taki stan rzeczy. Potrafi wskazać kierunki przemian formalnych i funkcjonalnych architektury w kontekście historycznym. Student jest zapoznany z najważniejszymi publikacjami naukowymi dotyczącymi architektury nowożytnej Europy. Zyskuje podstawy teoretyczne do pogłębiania na własną rękę swojej wiedzy na temat architektury nowożytnej oraz prowadzenia w przyszłości badań w tej dziedzinie. Student zdobywa umiejętność selekcjonowania zdobywanej wiedzy, analizy i rozwiązywania problemów badawczych,doboru odpowiedniej metodologii, opracowania i prezentacji wyników badań. Potrafi dokonać krytyczną analizę materiału zabytkowego i przedstawić kontekst powstania oraz znaczenie dzieła sztuki. Udział w wykładzie - 30 godzin Przygotowanie do egzaminu - 20 godzin Liczba ECTS - 2

Udział w wykładzie - 30 godzin Samodzielne przygotowanie się do egzaminu - 30 godzin Liczba ECTS - 2

Udział w wykładzie - 30 godzin - 1 ECTS Samodzielne przygotowanie się do egzaminu - 30 godzin - 1 ECTS Liczba ECTS - 2

W ramach kolejnych zajęć studenci otrzymują dodatkową literaturę pomocniczą.
Literatura podstawowa:
Blazicek O., Barockkunst in Bohmen, Praha 1967.
Blunt A., Art and Architecture in France 1500 to 1700, Baltimore 1953 [i kolejne wyd.]
Blunt A., Baroque and Rococo Architecture and Decoration, Were 1988 [ i kolejne wyd.]
Chastel A., Sztuka włoska, t. 1-2, Warszawa 1978.
DaCosta Kauffman T., Court, Cloister and City, London 1995.
Die Kunst des Barock in Osterreich, hrsg. G. Brucher, Salzburg 1994.
Kalinowski K., Architektura doby baroku na Śląsku, Warszawa 1977.
Kalnein W., Levey M., Art and Architecture in the Eighteen Century in France, London 1972.
Lotz W., Architecture in Italy 1500-1600, New Haven and London 195.
Murray P., Architektura włoskiego renesansu, tłum. R. Depta, Toruń 1999.
Norberg-Schulz Ch., Baroque Architecture, New York 1986
Rosenberg J., Slive S., Ter Kulie E. H., Dutch Art and Architecture 1600-1800, Harmondsworth 1966.
Shearman J., Manieryzm, tłum. M. Skibniewska, Warszawa 1970.
Tomkiewicz W., Rokoko, Warszawa 1988.
Wittkower R., Art and Architecture in Italy 1600 to 1750, Harmondsworth 1958 [i kolejne wyd.]
Wrabec J., Barokowe kościoły na Śląsku w XVIII w., Wrocław-Kraków-Gdańsk-Łódź 1986,
Wyrobisz A., Budownictwo i architektura w Wenecji w XV wieku. Koegzystencja bizantyjskiej, gotyckiej i renesansowej sztuki budowania, "Przegląd Historyczny", 89/2, s. 187-215.

Literatura uzupełniająca:

Arciszewska B., Classicism and modernity: architectural Thought in Eighteenth- Century Britain, Warszawa 2010.
Blunt A., Borromini, Cambridge 1979.
Brothers C., Michelangelo, drawing, and the invention of architecture, New Haven-London 2008.
Hopkins A., Baldassare Longhena 1597-1682, Milano 2006.
The Low countries at the Crossroads. Netherlandish Architecture as an Export Product in Early Modern Europe (1480-1680), red. Krista de Jonge, Konrad Ottenheym, Turnhout 2013.
Payne A., The Architectural Treatise in the Italian Renaissance. Architectural Invention, Ornament and Literary Culture, Cambridge 1999.

W ramach kolejnych zajęć studenci otrzymują dodatkową literaturę pomocniczą.
Literatura podstawowa:
Blazicek O., Barockkunst in Bohmen, Praha 1967.
Blunt A., Art and Architecture in France 1500 to 1700, Baltimore 1953 [i kolejne wyd.]
Blunt A., Baroque and Rococo Architecture and Decoration, Were 1988 [ i kolejne wyd.]
Chastel A., Sztuka włoska, t. 1-2, Warszawa 1978.
DaCosta Kauffman T., Court, Cloister and City, London 1995.
Die Kunst des Barock in Osterreich, hrsg. G. Brucher, Salzburg 1994.
Kalinowski K., Architektura doby baroku na Śląsku, Warszawa 1977.
Kalnein W., Levey M., Art and Architecture in the Eighteen Century in France, London 1972.
Lotz W., Architecture in Italy 1500-1600, New Haven and London 195.
Murray P., Architektura włoskiego renesansu, tłum. R. Depta, Toruń 1999.
Norberg-Schulz Ch., Baroque Architecture, New York 1986
Rosenberg J., Slive S., Ter Kulie E. H., Dutch Art and Architecture 1600-1800, Harmondsworth 1966.
Shearman J., Manieryzm, tłum. M. Skibniewska, Warszawa 1970.
Tomkiewicz W., Rokoko, Warszawa 1988.
Wittkower R., Art and Architecture in Italy 1600 to 1750, Harmondsworth 1958 [i kolejne wyd.]
Wrabec J., Barokowe kościoły na Śląsku w XVIII w., Wrocław-Kraków-Gdańsk-Łódź 1986,
Wyrobisz A., Budownictwo i architektura w Wenecji w XV wieku. Koegzystencja bizantyjskiej, gotyckiej i renesansowej sztuki budowania, "Przegląd Historyczny", 89/2, s. 187-215.

Literatura uzupełniająca:

Arciszewska B., Classicism and modernity: architectural Thought in Eighteenth- Century Britain, Warszawa 2010.
Blunt A., Borromini, Cambridge 1979.
Brothers C., Michelangelo, drawing, and the invention of architecture, New Haven-London 2008.
Hopkins A., Baldassare Longhena 1597-1682, Milano 2006.
The Low countries at the Crossroads. Netherlandish Architecture as an Export Product in Early Modern Europe (1480-1680), red. Krista de Jonge, Konrad Ottenheym, Turnhout 2013.
Payne A., The Architectural Treatise in the Italian Renaissance. Architectural Invention, Ornament and Literary Culture, Cambridge 1999.