Le preposizioni italiane: uso e significato WH-KON-FW-I-LPI

Przedmiot poświęcony jest pogłębionej analizie użycia i znaczenia prepozycji we współczesnym języku włoskim. Zajęcia nie mają charakteru podstawowego kursu gramatycznego, lecz koncentrują się na bardziej złożonych i problematycznych aspektach funkcjonowania konstrukcji prepozycyjnych.

Analizowane będą relacje między wyborem prepozycji a znaczeniem wypowiedzi, rekcja czasownikowa, rzeczownikowa i przymiotnikowa, alternancje między różnymi konstrukcjami oraz użycie prepozycji w zależności od kontekstu składniowego, semantycznego i pragmatycznego.

Materiał językowy będzie obejmował przykłady zaczerpnięte ze współczesnego języka włoskiego, w tym z tekstów użytkowych, prasowych, literackich oraz wypowiedzi ustnych. Zajęcia będą również uwzględniały analizę błędów oraz różnice między normą gramatyczną a rzeczywistym użyciem języka.

Celem kursu jest rozwijanie umiejętności samodzielnej analizy problemów językowych, formułowania i uzasadniania interpretacji oraz świadomego i precyzyjnego stosowania konstrukcji prepozycyjnych.

Dyscyplina naukowa, do której odnoszą się efekty uczenia się

językoznawstwo

E-Learning

E-Learning (pełny kurs)

Grupa przedmiotów ogólnouczenianych

nie dotyczy

Koordynatorzy przedmiotu

Alberto Regagliolo

Opis nakładu pracy studenta w ECTS

Nakład pracy studenta: udział w zajęciach: 30 godzin; przygotowanie do zajęć, lektura wskazanych materiałów i analiza przykładów językowych: 25 godzin; samodzielne wykonywanie ćwiczeń i przygotowanie do zaliczenia: 20 godzin. Łącznie: 75 godzin. Liczba punktów ECTS: 3.

Poziom przedmiotu

podstawowy

Symbol/Symbole kierunkowe efektów uczenia się

FW1_W01 FW1_U03 FW1_U07 zna miejsce i znaczenie nauk filologicznych w obszarze nauk humanistycznych oraz specyfikę metodologiczną przedmiotu badań językoznawczych (FW1_W01); potrafi formułować, precyzować i opracowywać problemy badawcze, samodzielnie dokonywać wyboru stosownych metod oraz uzasadniać dobór problemu i metod badawczych, posługując się poprawną terminologią naukową (FW1_U03); potrafi analizować i syntetyzować na poziomie pozwalającym na klarowne i logiczne przedstawienie oraz uzasadnienie przyjętego stanowiska z krytycznym wykorzystaniem dotychczasowego dorobku filologii i innych dyscyplin humanistycznych (FW1_U07).

Typ przedmiotu

obowiązkowy

Wymagania wstępne

Znajomość języka włoskiego na poziomie umożliwiającym swobodne posługiwanie się podstawowymi strukturami gramatycznymi oraz analizę bardziej złożonych konstrukcji językowych. Student powinien znać podstawowe zasady użycia prepozycji prostych i złożonych oraz posiadać podstawową wiedzę z zakresu gramatyki języka włoskiego.

Efekty uczenia się

Wiedza

Student zna podstawowe pojęcia i narzędzia opisu językoznawczego wykorzystywane w analizie włoskich przyimków oraz rozumie specyfikę językoznawczego badania ich formy, znaczenia i użycia.
FW1_W01

Umiejętności

Student formułuje problemy dotyczące użycia i znaczenia włoskich przyimków oraz dobiera odpowiednie metody i przykłady językowe służące ich analizie.
FW1_U03

Student posługuje się poprawną terminologią językoznawczą podczas opisu i analizy funkcji składniowych, semantycznych i pragmatycznych włoskich przyimków.
FW1_U03

Student analizuje użycie przyimków w zdaniach i tekstach, porównuje możliwe konstrukcje oraz wyjaśnia różnice znaczeniowe wynikające z wyboru określonego przyimka.
FW1_U07

Student syntetyzuje wyniki analizy językowej oraz w sposób klarowny i logiczny uzasadnia przyjętą interpretację wybranych konstrukcji przyimkowych.
FW1_U07

Student krytycznie ocenia różne sposoby opisu i interpretacji użycia włoskich przyimków, odwołując się do poznanych zasad gramatycznych i językoznawczych.
FW1_U07

Kryteria oceniania

FW1_W01 – znajomość miejsca i znaczenia nauk filologicznych oraz specyfiki metodologicznej badań językoznawczych

Ocena 5 (bardzo dobra): student bardzo dobrze zna podstawowe pojęcia i narzędzia opisu językoznawczego wykorzystywane w analizie włoskich przyimków oraz trafnie wyjaśnia specyfikę językoznawczego badania ich formy, znaczenia i użycia.

Ocena 4,5 (dobra plus): student bardzo dobrze zna większość omawianych pojęć i metod oraz poprawnie stosuje je w analizie włoskich przyimków; sporadycznie popełnia drobne błędy.

Ocena 4 (dobra): student dobrze zna podstawowe pojęcia i metody analizy językoznawczej oraz poprawnie wykorzystuje je w typowych przykładach.

Ocena 3,5 (dostateczna plus): student zna podstawowe pojęcia i narzędzia analizy, lecz stosuje je nie zawsze konsekwentnie lub precyzyjnie.

Ocena 3 (dostateczna): student w wystarczającym stopniu zna podstawowe pojęcia językoznawcze i potrafi zastosować je do prostych przykładów użycia przyimków.

FW1_U03 – formułowanie i opracowywanie problemów badawczych oraz dobór właściwych metod

Ocena 5 (bardzo dobra): student samodzielnie i precyzyjnie formułuje problemy dotyczące użycia i znaczenia włoskich przyimków, dobiera odpowiednie metody analizy, właściwie uzasadnia ich wybór i posługuje się poprawną terminologią językoznawczą.

Ocena 4,5 (dobra plus): student bardzo dobrze formułuje problemy i dobiera właściwe metody analizy; sporadycznie wymaga niewielkiego wsparcia w zakresie uzasadnienia lub terminologii.

Ocena 4 (dobra): student poprawnie formułuje podstawowe problemy analityczne i dobiera odpowiednie metody, choć jego uzasadnienie nie zawsze jest w pełni rozwinięte.

Ocena 3,5 (dostateczna plus): student potrafi sformułować problem i wskazać możliwą metodę analizy, lecz wymaga wsparcia w jej zastosowaniu i uzasadnieniu.

Ocena 3 (dostateczna): student przy wsparciu prowadzącego formułuje podstawowe problemy dotyczące użycia przyimków i stosuje proste metody ich analizy.

FW1_U07 – analiza i synteza oraz klarowne i logiczne przedstawianie i uzasadnianie stanowiska

Ocena 5 (bardzo dobra): student samodzielnie i trafnie analizuje konstrukcje przyimkowe, porównuje możliwe rozwiązania, wyjaśnia różnice znaczeniowe oraz w sposób klarowny, logiczny i dobrze uzasadniony przedstawia wyniki analizy.

Ocena 4,5 (dobra plus): student bardzo dobrze analizuje i porównuje konstrukcje przyimkowe oraz poprawnie uzasadnia swoje stanowisko; sporadyczne braki nie wpływają istotnie na jakość analizy.

Ocena 4 (dobra): student poprawnie analizuje typowe konstrukcje i przedstawia logiczne uzasadnienie swojej interpretacji, choć analiza bardziej złożonych przykładów może być mniej pogłębiona.

Ocena 3,5 (dostateczna plus): student przeprowadza podstawową analizę i potrafi przedstawić własne stanowisko, lecz jego argumentacja jest częściowo niepełna lub mało precyzyjna.

Ocena 3 (dostateczna): student w podstawowym zakresie analizuje proste konstrukcje przyimkowe i przy wsparciu prowadzącego przedstawia oraz uzasadnia swoją interpretację.

Więcej informacji

Dodatkowe informacje (np. o kalendarzu rejestracji, prowadzących zajęcia, lokalizacji i terminach zajęć) mogą być dostępne w serwisie USOSweb:

Strona przedmiotu WH-KON-FW-I-LPI w USOSweb