Kultura języka WH-FW-I-1-KJ
Celem ćwiczeń z kultury języka jest pogłębianie wiedzy na temat
wybranych zagadnień językoznawstwa normatywnego oraz rozwijanie
umiejętności poprawnego i sprawnego używania języka. Podczas ćwiczeń
z kultury języka omawiane są wybrane problemy językoznawstwa
normatywnego dotyczące poprawności ortograficznej, interpunkcyjnej,
fleksyjnej, składniowej i leksykalnej. Studenci zapoznają się z
podstawową terminologią z tego zakresu oraz najnowszymi
rozstrzygnięciami normatywnymi. Poznają również wybrane dyskusyjne
zagadnienia normatywne. Dzięki formule zajęć studenci mają możliwość
praktycznego weryfikowania zdobywanej wiedzy w czasie ćwiczeń
polegających na analizie i korekcie wyrażeń, konstrukcji i zdań
zawierających różnego rodzaju błędy.
Grupa przedmiotów ogólnouczenianych
Koordynatorzy przedmiotu
Opis nakładu pracy studenta w ECTS
Poziom przedmiotu
Symbol/Symbole kierunkowe efektów uczenia się
Typ przedmiotu
Wymagania wstępne
Efekty uczenia się
EU1 - definiuje podstawowe pojęcia związane z kulturą języka i komunikacją, w szczególności: normę językową, uzus, normę wzorcową i użytkową, wariantywność, innowację językową, błąd językowy, poprawność, stosowność, nacechowanie stylistyczne oraz kompetencję komunikacyjną.
EU2 - opisuje zasady współczesnej polskiej normy językowej oraz mechanizmy zmian zachodzących w polszczyźnie, w tym zmian ortograficznych, leksykalnych, frazeologicznych i składniowych.
EU3 - wyjaśnia społeczne, kulturowe i pragmatyczne uwarunkowania użycia języka
EU4 - identyfikuje i klasyfikuje problemy dotyczące poprawności językowej; odróżnia błąd od wariantu, innowacji i użycia nacechowanego stylistycznie lub sytuacyjnie.
EU5 - rozstrzyga problemy językowe na podstawie wiarygodnych źródeł oraz uzasadnia przyjęte rozwiązania z uwzględnieniem normy, uzusu i kontekstu komunikacyjnego.
EU6 - dobiera i stosuje środki językowe adekwatnie do sytuacji komunikacyjnej; ocenia sposób wykorzystania polszczyzny w tekstach medialnych, internetowych, reklamowych i generowanych przez AI.
Kryteria oceniania
Na ocenę dostateczną:
- charakteryzuje podstawowe pojęcia z zakresu kultury języka polskiego, w tym normę, uzus, innowację, poprawność i stosowność, choć może wymagać wskazówek przy ich rozróżnianiu;
- opisuje podstawowe zasady współczesnej normy językowej oraz wybrane mechanizmy zmian zachodzących w polszczyźnie;
- wyjaśnia podstawowe zależności między sposobem użycia języka a sytuacją komunikacyjną, społeczną i kulturową;
- identyfikuje podstawowe problemy poprawnościowe i odróżnia błąd od wariantu lub innowacji na podstawie prostych przykładów;
- rozstrzyga typowe, nieskomplikowane problemy językowe, korzystając ze wskazanych wiarygodnych źródeł, i w podstawowym zakresie uzasadnia swoje decyzje;
- dobiera i stosuje środki językowe odpowiednie do typowych sytuacji komunikacyjnych oraz rozpoznaje podstawowe cechy języka tekstów medialnych, internetowych, reklamowych i generowanych przez AI.
Na ocenę dobrą:
- poprawnie charakteryzuje i rozróżnia podstawowe pojęcia z zakresu kultury języka polskiego oraz posługuje się nimi w analizie przykładów;
- poprawnie opisuje zasady współczesnej normy językowej i wyjaśnia podstawowe mechanizmy zmian zachodzących w polszczyźnie;
- wyjaśnia zależności między użyciem języka a kontekstem społecznym, kulturowym, stylistycznym i pragmatycznym;
- samodzielnie identyfikuje i klasyfikuje problemy poprawnościowe oraz odróżnia błąd od wariantu, innowacji i użycia nacechowanego;
- samodzielnie rozstrzyga problemy językowe, korzysta z odpowiednich źródeł i uzasadnia swoje decyzje, uwzględniając normę, uzus i kontekst;
- dobiera i stosuje środki językowe odpowiednie do sytuacji komunikacyjnej oraz samodzielnie ocenia sposób użycia polszczyzny w analizowanych tekstach.
Na ocenę bardzo dobrą:
- samodzielnie i precyzyjnie charakteryzuje pojęcia z zakresu kultury języka polskiego oraz sprawnie wykorzystuje je do analizy złożonych problemów językowych;
- szczegółowo opisuje zasady współczesnej normy językowej, potrafi wyjaśnić mechanizmy zmian w polszczyźnie oraz dostrzega relacje między normą a uzusem;
- wyjaśnia społeczne, kulturowe i pragmatyczne uwarunkowania użycia języka oraz trafnie interpretuje ich wpływ na dobór środków językowych;
- samodzielnie i trafnie identyfikuje oraz klasyfikuje także nieoczywiste problemy językowe, odróżniając błąd od wariantu, innowacji, zmiany językowej i użycia nacechowanego;
- samodzielnie rozstrzyga złożone i niejednoznaczne problemy językowe, krytycznie dobiera i porównuje wiarygodne źródła oraz przekonująco uzasadnia przyjęte rozwiązanie;
- świadomie, precyzyjnie i adekwatnie dobiera środki językowe do różnych sytuacji komunikacyjnych oraz krytycznie analizuje język tekstów medialnych, internetowych, reklamowych i generowanych przez AI, uwzględniając ich funkcję, odbiorcę i kontekst.
Więcej informacji
Więcej informacji o poziomie przedmiotu, roku studiów (i/lub semestrze) w którym się odbywa, o rodzaju i liczbie godzin zajęć - szukaj w planach studiów odpowiednich programów. Ten przedmiot jest związany z programami:
Dodatkowe informacje (np. o kalendarzu rejestracji, prowadzących zajęcia, lokalizacji i terminach zajęć) mogą być dostępne w serwisie USOSweb: