Environmental Law WF-OB-POEL
- https://e.uksw.edu.pl/course/view.php?id=21819
- https://e.uksw.edu.pl/course/view.php?id=54888 (w cyklu 2025/26_L)
Prawo ochrony środowiska obejmuje rozwój międzynarodowych regulacji, od pierwszych inicjatyw po współczesne podejście oparte na zrównoważonym rozwoju. Kluczowe znaczenie miały konferencje międzynarodowe, które ukształtowały globalne zasady i kierunki działań. Ochrona środowiska funkcjonuje na poziomie międzynarodowym, regionalnym i krajowym, z udziałem państw, organizacji traktatowych oraz podmiotów niepaństwowych, takich jak organizacje ekologiczne, grupy prawne, przedsiębiorstwa i społeczności lokalne.
Źródła prawa obejmują traktaty, zwyczaj międzynarodowy, ogólne zasady prawa oraz orzecznictwo i doktrynę. W prawie unijnym wyróżnia się prawo pierwotne, wtórne oraz prawo pomocnicze. Do podstawowych instrumentów ochrony środowiska należą pozwolenia zintegrowane, oceny oddziaływania na środowisko, audyty środowiskowe, dostęp do informacji, udział społeczeństwa oraz dostęp do wymiaru sprawiedliwości.
Zasady prawa środowiskowego obejmują suwerenność państw nad zasobami, obowiązek zapobiegania szkodom transgranicznym, współpracę, ostrożność, zrównoważony rozwój, zasadę zanieczyszczający płaci oraz wspólną, lecz zróżnicowaną odpowiedzialność. Ocena oddziaływania na środowisko jest procesem analizy skutków planowanych przedsięwzięć, obejmującym raportowanie, konsultacje i decyzję organu.
Regulacje ochrony przyrody koncentrują się na zachowaniu różnorodności biologicznej, ochronie in situ i ex situ, dostępie do zasobów genetycznych, technologii oraz podziale korzyści. CITES reguluje handel gatunkami zagrożonymi. Ochrona mórz i oceanów opiera się na rozbudowanych traktatach, w tym konwencji prawa morza, obejmujących różne źródła zanieczyszczeń. Prawo dotyczące odpadów obejmuje zapobieganie, przetwarzanie, recykling oraz regulacje przemieszczania. Ochrona atmosfery obejmuje regulacje dotyczące zanieczyszczeń transgranicznych, warstwy ozonowej oraz zmian klimatu, rozwijane w ramach konwencji klimatycznych i porozumień międzynarodowych. Odpowiedzialność państw za szkody środowiskowe opiera się na mechanizmach dyplomatycznych i prawnych służących pokojowemu rozwiązywaniu sporów.
|
W cyklu 2025/26_L:
1. Wprowadzenie do prawa ochrony środowiska - aktualne problemy Dyskusja: - Identyfikacja przez studentów aktualnych problemów ochrony środowiska. Próba oceny ich genezy, skali i zagrożenia, jakie stanowią. Wprowadzenie do tematu. Prezentacja dotycząca genezy i rozwoju IEL: I okres: od początku - 1945 r. II okres: 1945-1972 III okres: 1972-1992 IV okres: 1992 - do chwili obecnej Zarysowanie znaczenia najważniejszych konferencji międzynarodowych - 1972 Konferencja ONZ w sprawie środowiska człowieka (UNCHE, Sztokholm) - 1992 Konferencja ONZ w sprawie środowiska i rozwoju (UNCED, Rio de Janeiro) - 2002 Światowy Szczyt Zrównoważonego Rozwoju (WSSD, Johannesburg) - 2012 Konferencja ONZ w sprawie zrównoważonego rozwoju ("Rio+20", Rio de Janeiro) 2. . Ochrona środowiska na poziomie międzynarodowym, regionalnym i krajowym Zarządzanie w prawie międzynarodowym i krajowym - Państwa - Organizacje ustanowione na mocy traktatów dotyczących środowiska - Podmioty niepaństwowe: Ø Organizacje ekologiczne i rozwojowe. Ø Grupy prawne Ø Sektor przedsiębiorstw Ø Osoby fizyczne i społeczności tubylcze. Prezentacja na temat źródeł w prawie ochrony środowiska: Art. 38 ust. 1 Statutu Międzynarodowego Trybunału Sprawiedliwości (MTS), z czterech źródeł: traktaty, zwyczaj międzynarodowy, ogólne zasady prawa oraz źródła pomocnicze (decyzje sądów i trybunałów oraz pisma jurystów i grup jurystów) Traktat (konwencja, porozumienie, umowa, protokół) podstawowe źródło praw i obowiązków prawnomiędzynarodowych w odniesieniu do ochrony środowiska. Traktat może być przyjęty: dwustronnie, regionalnie lub globalnie. Międzynarodowe prawo zwyczajowe Dwa elementy międzynarodowego prawa zwyczajowego: - praktyka państwowa i - opinio juris sive necessitatis. Ogólne zasady prawa międzynarodowego Źródła pomocnicze - orzeczenia sądów i trybunałów - orzecznictwo tych trybunałów staje się coraz ważniejszym źródłem odniesienia w rozwoju międzynarodowego prawa i polityki ochrony środowiska. - pisma jurystów - odegrały mniej znaczącą rolę w rozwoju międzynarodowego prawa ochrony środowiska. Podstawowe źródła prawa UE - Prawo pierwotne: traktaty uzgodnione i ratyfikowane przez państwa członkowskie (oraz państwa kandydujące w przypadku traktatów akcesyjnych). - Prawo wtórne: akty prawne instytucji Wspólnoty Europejskiej i Unii. - Istnieje również prawo pomocnicze (inne traktaty między państwami członkowskimi) oraz prawo zewnętrzne (traktaty z państwami trzecimi). - prawa podstawowe istotne dla praktyki Wspólnot Europejskich i Unii. Rodzaje źródeł prawa krajowego. 3. Prawne instrumenty ochrony środowiska Główne stosowane instrumenty: - Zintegrowane pozwolenia środowiskowe (IPPC) - Ocena oddziaływania na środowisko (EIA) - Strategiczna ocena oddziaływania na środowisko (SEA) - Zarządzanie i audyt środowiskowy (EMAS) - Swobodny dostęp do informacji o środowisku - Udział społeczeństwa w podejmowaniu decyzji dotyczących środowiska - Dostęp do wymiaru sprawiedliwości w sprawach dotyczących środowiska 4. Terminy, pojęcia i zasady prawa ochrony środowiska Prezentacja zasad w ochronie środowiska 1. państwa mają suwerenność nad swoimi zasobami naturalnymi i odpowiedzialność za niepowodowanie transgranicznych szkód w środowisku - obowiązek odzwierciedlony w zasadzie 21 Deklaracji Sztokholmskiej i zasadzie 2 Deklaracji z Rio; 2. zasada działań zapobiegawczych; 3. zasadę współpracy; 4. zasada zrównoważonego rozwoju; 5. zasada ostrożności 6. zasada "zanieczyszczający płaci"; oraz 7. zasada wspólnej, ale zróżnicowanej odpowiedzialności. Studium przypadku: Arbitraż w sprawie Trail Smelter (Stany Zjednoczone przeciwko Kanadzie) Dyskusja ze studentami na temat znaczenia udziału społeczeństwa w sprawach ochrony środowiska w krajach rozwiniętych i rozwijających się. Prezentacja na temat dostępu do informacji o środowisku i udziału społeczeństwa. Dostęp do informacji o środowisku w prawie międzynarodowym: znaczenie sprawy MOX Plant (Irlandia v. Wielka Brytania) 6. Ocena oddziaływania na środowisko dla projektów i planu, programów Ocena oddziaływania na środowisko (OOŚ) - to proces badania przewidywanych skutków środowiskowych proponowanego przedsięwzięcia - od rozważenia aspektów środowiskowych na etapie projektowania, poprzez konsultacje i przygotowanie Raportu o oddziaływaniu na środowisko (EIAR), ocenę EIAR przez właściwy organ, późniejszą decyzję co do czy projekt powinien być dopuszczony do realizacji, obejmującą reakcję społeczeństwa na tę decyzję. Studium przypadku: 1. Młyny na rzece Urugwaj (Argentyna przeciwko Urugwajowi) 2. Projekt Gabcikovo-Nagymaros (Węgry v. Słowacja) 7. Regulacje prawne dotyczące ochrony przyrody Dyskusja uczniów na temat przyczyn źródłowych utraty różnorodności biologicznej w siedliskach: (1) wzrost liczby ludności i rosnące zużycie zasobów; (2) niewiedza na temat gatunków i ekosystemów; (3) źle pomyślana polityka; (4) skutki globalnych systemów handlu; (5) nierówność w dystrybucji zasobów; (6) brak pełnego uwzględnienia wartości różnorodności biologicznej. Konwencja o różnorodności biologicznej (CBD) z 1992 roku zawiera nowe międzynarodowe zasady dotyczące - Ochrona in situ, ex situ, - dostępu do zasobów genetycznych - dostępu do technologii i jej transferu, oraz - postępowania z biotechnologią i - podziału korzyści z niej płynących. Konwencja o międzynarodowym handlu dzikimi zwierzętami i roślinami gatunków zagrożonych wyginięciem = CITES Umieszczenie gatunku w jednym z załączników powoduje zastosowanie określonych wymogów lub ograniczeń handlowych. - Załącznik I: Gatunki zagrożone wyginięciem. Handel międzynarodowy w celach handlowych jest zabroniony. - Załącznik II: Gatunki, które mogą stać się zagrożone wyginięciem, jeśli handel nie zostanie uregulowany. Handel międzynarodowy jest dozwolony, ale regulowany. - Załącznik III: Gatunki podlegające regulacji w ramach jurysdykcji Strony oraz w odniesieniu do których wymagana jest współpraca. Handel międzynarodowy jest dozwolony, ale regulowany. 8. Regulacje prawne dotyczące ochrony mórz i oceanów Przepisy dotyczące ochrony środowiska morskiego należą do najbardziej rozwiniętych w dziedzinie międzynarodowego prawa ochrony środowiska, Prezentacja na temat Programu Mórz Regionalnych UNEP z 1976 roku, który zaowocował ponad trzydziestoma traktatami regionalnymi. W 1982 roku społeczność międzynarodowa przyjęła ostatecznie Konwencję Narodów Zjednoczonych o prawie morza (UNCLOS). Poszczególne źródła zanieczyszczeń: 1. z działalności na lądzie; 2. z działalności prowadzonej na dnie morza 3. z działalności na "obszarze"; 4. z zatapiania; 5. ze statków; oraz 6. z atmosfery lub poprzez atmosferę. 9. Gospodarka odpadami i substancją niebezpieczną Zasady prawa międzynarodowego odnoszące się do gospodarowania odpadami obejmują: - zapobieganie i przetwarzanie; - unieszkodliwianie; - recykling i ponowne wykorzystanie; - międzynarodowe przemieszczanie (w tym handel). 10. Ochrona powietrza i atmosfery 3 różne problemy - 3 różne systemy 1) Transgraniczne zanieczyszczenia na dalekie odległości - Konwencja EKG o transgranicznym zanieczyszczeniu powietrza na dalekie odległości z 1979 r. 2) Ochrona warstwy ozonowej - Konwencja Wiedeńska o ochronie warstwy ozonowej z 1985 r. wraz z Protokołem Montrealskim 3) Zmiany klimatu - Konwencja ramowa ONZ w sprawie zmian klimatu z 1992 r. 11. Podstawy prawne ochrony klimatu Przegląd międzynarodowych ram prawnych i politycznych dotyczących zmian klimatu, które rozwinęły się z biegiem czasu. Przegląd tego, jak z biegiem czasu rozwijały się międzynarodowe ramy prawne i polityczne dotyczące zmian klimatu, oraz wskazanie niektórych kluczowych kwestii będących przedmiotem negocjacji. - Krótka historia międzynarodowych negocjacji w sprawie zmian klimatu oraz wprowadzenie do Ramowej Konwencji Narodów Zjednoczonych w sprawie zmian klimatu (UNFCCC). - Kluczowe postanowienia UNFCCC, jej struktura organizacyjna i różne grupy Stron w ramach Konwencji. - 3 mechanizmy w ramach protokołu z Kioto - Porozumienie paryskie i polityka klimatyczna po 2015 r. - Główne zagadnienia negocjacyjne. Jak negocjacje ewoluowały w ciągu ostatnich lat (od podejścia dwutorowego do jednotorowego) i podkreśla niektóre z kluczowych kwestii istotnych dla przyszłego reżimu zmian klimatu. 12. Odpowiedzialność państwa za szkody w środowisku Pojęcie "egzekwowania" w międzynarodowym prawie ochrony środowiska - prawo do podjęcia środków w celu zapewnienia wypełnienia międzynarodowych zobowiązań prawnych lub uzyskania orzeczenia odpowiedniego międzynarodowego sądu, trybunału lub innego organu, w tym organizacji międzynarodowej, że zobowiązania nie są wypełniane. W celu pomocy w pokojowym rozwiązywaniu sporów środowiskowych dostępny jest przegląd międzynarodowych procedur i mechanizmów. Karta NZ określa tradycyjne mechanizmy, w tym negocjacje, dochodzenie, mediację, pojednanie, arbitraż, ugodę sądową, odwołanie się do regionalnych agencji lub porozumień, lub inne pokojowe środki wybrane przez strony. Techniki te można podzielić na dwie szerokie kategorie: środki dyplomatyczne, zgodnie z którymi strony zachowują kontrolę nad sporem w zakresie, w jakim mogą przyjąć lub odrzucić proponowaną ugodę (negocjacje, konsultacje, mediacja, koncyliacja); oraz środki prawne, których efektem są prawnie wiążące decyzje dla stron sporu (arbitraż i ugoda sądowa). 13. Perspektywa prawa ochrony środowiska w przyszłości Dyskusja studentów na temat rozwoju międzynarodowego prawa ochrony środowiska. |
E-Learning
W cyklu 2019/20_L: E-Learning (pełny kurs) z podziałem na grupy | W cyklu 2021/22_Z: E-Learning (pełny kurs) z podziałem na grupy | W cyklu 2022/23_Z: E-Learning (pełny kurs) z podziałem na grupy | W cyklu 2024/25_L: E-Learning (pełny kurs) z podziałem na grupy | W cyklu 2025/26_L: E-Learning |
Koordynatorzy przedmiotu
Opis nakładu pracy studenta w ECTS
W cyklu 2022/23_Z: 4 ECTS = 1 ECTS (czytanie literatury) + 2 ECTS (przygotowanie do zajęć) + 1 ECTS (przygotowanie do egzaminu) | W cyklu 2024/25_L: 4 ECTS = 1 ECTS (czytanie literatury) + 1 ECTS (przygotowanie do zajęć) + 2 ECTS (przygotowanie do egzaminu) | W cyklu 2025/26_L: 4 ECTS = 1 ECTS (czytanie literatury) + 1 ECTS (przygotowanie do zajęć) + 2 ECTS (przygotowanie do egzaminu) |
Punkty ECTS
Symbol/Symbole kierunkowe efektów uczenia się
Wymagania wstępne
Efekty uczenia się
W-1 Rozpoznaje i definiuje podstawowe pojęcia biologiczne i ekologiczne w języku angielskim, takie jak: environmental components, biodiversity, pollution, ecological footprint, oraz wyjaśnia ich znaczenie w kontekście prawa ochrony środowiska, tematy 1-5
U-1 Wyszukuje i opracowuje informacje na temat ochrony praw poszczególnych komponentów środowiska oraz tworzy spójne i formalnie poprawne teksty na ten temat w języku obcym.
Prezentuje i uzasadnia własne stanowisko w dyskusjach dotyczących ochrony środowiska, broniąc tez odnoszących się do prawnej ochrony jednostki przed zanieczyszczeniem środowiska. Tematy 2-5
K-1 Zachowuje ostrożność w wyrażaniu poglądów i krytycyzm w odniesieniu do globalnych problemów ochrony środowiska, ich źródeł oraz przyjętych sposobów ich rozwiązania. Tematy 1-5
Kryteria oceniania
TTest wiedzy- 25 pkt
Opracowanie wybranego zagadnienia problemowego (prezentacja, esej) - 5 pkt
Właściwie dobrana literatura – 1 pkt
Rozwinięcie merytoryczne – 1-3 pkt
Praca oddana w terminie – 1 pkt.
Łącznie: 30 pkt.
29-30 pkt - 5,0;
27-28 pkt - 4,5;
24-26 pkt - 4,0;
20-23 pkt - 3,5;
16-19 pkt - 3,0;
15 i poniżej – 2,0.
Praktyki zawodowe
nie
Literatura
1. Konwencja o różnorodności biologicznej (CBD) z 1992 r., Protokół z Kartageny w sprawie bezpieczeństwa biologicznego oraz Protokół z Nagoi w sprawie dostępu i podziału korzyści
2. Ramowa konwencja Narodów Zjednoczonych w sprawie zmian klimatu (UNFCCC) z 1992 r., Protokół z Kioto do UNFCCC (1997 r.), Porozumienie paryskie (2015)
3. Konwencja bazylejska z 1989 r., Konwencja rotterdamska z 1998 r. oraz Konwencja sztokholmska z 2001 r. – konwencje dotyczące gospodarowania niebezpiecznymi substancjami chemicznymi i odpadami
4. Konwencja Narodów Zjednoczonych o prawie morza (UNCLOS) z 1982 r.,
5. Konwencja o ochronie środowiska morskiego północno-wschodniego Atlantyku („Konwencja OSPAR”), 1992 r.
6. Konwencja wiedeńska o ochronie warstwy ozonowej, 1985 r.
7. Konwencja EKG ONZ o transgranicznym zanieczyszczeniu powietrza na duże odległości, 1979 r.
8. Międzynarodowa konwencja o zapobieganiu zanieczyszczeniom pochodzącym ze statków (MARPOL), 1973
Literatura uzupełniająca
1. E. Fisher, Environmental Law: A Very Short Introduction, Oxford University Press, 2018
2. Stuart Bell, Donald McGillivray, Ole Pedersen, Emma Lees, Elen Stokes, Environmental Law, Oxford University Press, 2024
3. Daniel M. Bodansky, Zwyczajowe (i nie tak bardzo zwyczajowe) międzynarodowe prawo ochrony środowiska
4. Kosieradzka-Federczyk Agata, Publiczny dostęp do informacji o środowisku w świetle prawa UE i polskiego, w: Bezpieczeństwo i globalizacja w kontekście integracji europejskiej. Aspekty prawne, 2017
|
W cyklu 2025/26_L:
Obligatory reading: Bodansky D. M., The Art and Craft of International Environmental Law (2010) – selected issue Optional reading: Legal acts (main): |
Uwagi
|
W cyklu 2025/26_L:
brak |
Więcej informacji
Dodatkowe informacje (np. o kalendarzu rejestracji, prowadzących zajęcia, lokalizacji i terminach zajęć) mogą być dostępne w serwisie USOSweb: